كاهش اميد به زندگي بعد از انتصابات در ايران
ف…ا…ن…ت…ز…ی
دل نوشته های یک دختر3 دیدگاه »
امید بازجو wrote @
امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید؛امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید
امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید؛امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید
امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید؛امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید
امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید؛امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید ؛ امید؛ امید
و…
می دونستم عاملهای استکبار همیشه سیاه نمایی می کنند
این همه امید؛ نمی بینی؟؟؟!!! حتما باید بازجوییت کنند !!!
saman wrote @
بی خیال باش بزار چرخ فلک بچرخه. خدا اون بالا خوب میدونه چیکار کنه. دیر و زود داره سوخت و سوز نداره! من هم امید…
دیدگاه شما
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
فانتزی
ن.م: اتفاقا به نظر من امید به زندگی بیشتر هم شده.. توی چند روز اول حق با توئه.. همه از افسردگی کرخ شده بودن, ولی بعد از اون راهپیمایی ها و تظاهرات مردم به این باور رسیدن که تنها نیستن, که همه پشت همن, که “ما همه با هم هستیم”… اگه شکی در قساوت و بدویت امثال ان ها و جنتی ها و گنده ترهاش وجود داشت از بین رفت, به قول خودت دید مردم دنیا به مردم ایران عوض شد و فهمیدن حساب ما با عربها و افغانی ها و چینی ها جداست.. درسته که لبخند ها کمرنگتر شده, ولی در ازای اون غرور و عزت به دست آوردیم…. فکر کنم بیارزه